Czym jest chlorowany polietylen (cpe) i gdzie jest stosowany?
Materiał izolacyjny na kable, wykonany z mieszanki polietylenu o niskiej gęstości (CPE) i kauczuku silikonowego, argonowanego polietylenu o niskiej gęstości (LDPE) i polidimetylosiloksanu, kompatybilizowanego z metakrylanem etylu (EMA) (PDMS), jest skutecznym, odpornym na ciepło materiałem izolacyjnym. Zbadano różne właściwości elektryczne, mechaniczne i termiczne mieszanki. Wyniki wskazują, że mieszanka może być stosowana jako materiał termoizolacyjny, a w porównaniu z kauczukiem silikonowym charakteryzuje się korzystniejszymi kosztami.
Przez długi czas guma silikonowa była uważana za specjalny rodzaj gumy do kabli pracujących w szerokim zakresie temperatur wysokich i niskich. Jednak wysoka cena gumy silikonowej ogranicza zakres jej zastosowań.
LDPE to tworzywo sztuczne o największym udziale w przemyśle. Charakteryzuje się niskim kosztem i doskonałymi właściwościami elektrycznymi, dlatego jest szeroko stosowany jako polimer izolacyjny w przewodach i kablach średniego i niskiego napięcia. LDPE jest nie tylko tani, ale także charakteryzuje się stosunkowo niską stałą dielektryczną i współczynnikiem strat, wysoką rezystywnością oraz doskonałymi właściwościami mechanicznymi w temperaturze poniżej 90°C, dlatego większość kauczuków syntetycznych, takich jak kauczuk butadienowo-styrenowy (SBR), kauczuk butylowy (IR), neopren (CR) itp., straciła część udziału w rynku. W porównaniu z materiałem izolacyjnym z gumy silikonowej, mieszanka polidimetylosiloksanu (PDMS) i LDPE ma tę zaletę, że jest tania, co pozwala jej spełniać wymagania różnych klas. Oprócz specjalnych wymagań dotyczących kabli do przesyłu energii, sterowania i urządzeń pomiarowych, stale opracowywane są nowe polimerowe materiały izolacyjne. Jednakże właściwości mechaniczne i odporność cieplna materiałów stosowanych w instalacjach elektrycznych niskiego napięcia (<10 kV) są wyższe niż...
Właściwości elektryczne są ważniejsze.
Na przykład, warstwa izolacji kabla do pieca powinna charakteryzować się dobrą stabilnością właściwości mechanicznych w wysokiej temperaturze. Podobnie, wymagania dla kabli niskodymnych, olejoodpornych i trudnopalnych również są różne. Zatem kabel powinien… Okazja zastosowania determinuje wymagania dotyczące jego szczególnych właściwości. Degradacja oksydacyjna gumy i tworzenie się warstwy tlenku na powierzchni zwiększają przewodność, ponieważ po utlenieniu gumy powstaje polaryzacja między agregatami sadzy.
Grupy (takie jak karboksylowe). Grupy te zapewniają krótszą drogę dla elektronów. Przy wyborze materiału do danego zastosowania należy wziąć pod uwagę kilka czynników. W przypadku izolacji kabli ważnym parametrem jest jej granica, czyli zdolność do przepływu prądu przez warstwę izolacyjną. W przypadku prądu stałego (DC) oczywiste jest, że zastosowanie materiałów o wysokiej rezystancji może zmniejszyć grubość warstwy izolacyjnej; w przypadku prądu przemiennego (AC) względna przenikalność elektryczna i straty są stosunkowo niskie.
Współczynnik rozproszenia powoduje również zmniejszenie grubości izolacji.
Metakrylan etylu (EMA) można w dużym stopniu zastąpić gumą silikonową jako materiałem izolacyjnym, stosując mieszanki PDMS ze względu na różne właściwości elektryczne, właściwości mechaniczne i odporność na ciepło.
Skuteczność tej samej ilości jako kompatybilizatora dla mieszanek LDPE i PDMSA (50:50).
1. Stabilny system ochronny. CPE uwalnia chlorowodór po podgrzaniu lub wulkanizacji, dlatego w składzie należy stosować stabilizatory o właściwościach absorpcji kwasu, takie jak stearynian wapnia, stearynian baru, trójzasadowy siarczan ołowiu lub tlenek magnezu.
2. Układ plastyfikujący. W CPEZ powszechnie stosuje się plastyfikatory estrowe, takie jak ftalan dioktylu (DOP) i adypinian dioktylu (DOA). Ich parametry rozpuszczalności są zbliżone do parametrów CM. Dobra pojemność. Zastosowanie DOA i DOS w kauczuku może zapewnić mu doskonałą odporność na niskie temperatury.
3. System wulkanizacji CPE. CPE to nasycony kauczuk, którego powszechny system wulkanizacji siarką nie jest w stanie skutecznie zwulkanizować. Najwcześniej stosowanym systemem wulkanizacji CPE był system tiomocznikowy, z którego najskuteczniejszym jest Na-22. Na-22 charakteryzuje się jednak niską szybkością wulkanizacji, słabą odpornością na starzenie, wysokim odkształceniem trwałym po ściskaniu, a ponadto jest poważnym czynnikiem rakotwórczym. Wydziela nieprzyjemny zapach, a jego stosowanie zostało ograniczone za granicą.
4. System wypełniania wzmacniającego. CPE to rodzaj gumy niesamowzmacniającej, która wymaga systemu wzmacniającego dla uzyskania lepszej wytrzymałości. System wypełniania wzmacniającego jest podobny do systemu klejów ogólnego przeznaczenia. Środkiem wzmacniającym jest głównie sadza i biała sadza. Biała sadza może poprawić odporność CPE na rozdzieranie i może tworzyć system bieli metametylowej, poprawiając przyczepność między CPE a szkieletem. CPE charakteryzuje się wysokimi właściwościami wypełniającymi, a system wypełniający zawiera głównie węglan wapnia, talk, glinę itp.
Czas publikacji: 05-01-2023
