Różnica między stabilizatorem wapniowo-cynkowym a stabilizatorem ołowiowo-solnym

Istnieją znaczące różnice między stabilizatorami solnymi ołowiowymi i stabilizatorami wapniowo-cynkowymi pod różnymi względami, w tym pod względem składu, wydajności, przyjazności dla środowiska, wydajności przetwarzania i zastosowań.
Kompozycja i wykonanie
Stabilizatory soli ołowiowej dzielą się głównie na dwie kategorie: monomery i kompozyty. Typowymi produktami monomerycznych soli ołowiowych są trisiarczan ołowiu i dwuzasadowy fosforan ołowiu, które charakteryzują się niskim kosztem i wygodną regulacją składu, ale są podatne na zanieczyszczenie siarczkami i przebarwienia. Kompozytowe stabilizatory soli ołowiowej poprawiają dyspersyjność i stabilność termiczną poprzez mieszanie wielu składników w technologii reakcji symbiotycznych, ale nadal zawierają składniki ołowiowe. Stabilizatory wapniowo-cynkowe składają się z soli wapniowych, soli cynkowych, środków smarnych i przeciwutleniaczy i charakteryzują się nietoksycznością oraz wysoką wydajnością. Mogą nie tylko zastąpić toksyczne sole ołowiowo-kadmowe i stabilizatory cynoorganiczne, ale również charakteryzują się dobrą stabilnością termiczną, fotostabilnością i przezroczystością.
Wydajność przetwarzania stabilizatorów wapniowo-cynkowych jest doskonała, a ich stabilność termiczna jest porównywalna ze stabilnością stabilizatorów ołowiowo-solnych.
Przyjazność dla środowiska
Stabilizatory soli ołowiowej zawierają pierwiastki ołowiu, które stanowią pewne zagrożenie dla środowiska i zdrowia ludzi, dlatego ich stosowanie jest stopniowo ograniczane. Stabilizatory wapniowo-cynkowe nie zawierają metali ciężkich i spełniają normy środowiskowe, takie jak unijne dyrektywy ROHS i REACH, co czyni je bardziej przyjaznymi dla środowiska.
Wydajność przetwarzania i pola, które można zastosować
Stabilizatory ołowiowo-solne sprawdzają się w przetwórstwie PVC, charakteryzując się doskonałą stabilnością termiczną i doskonałą izolacją elektryczną, co czyni je odpowiednimi do różnych produktów z PVC. Jednak ze względu na kwestie środowiskowe ich zastosowanie jest ograniczone. Stabilizatory wapniowo-cynkowe są szeroko stosowane w takich dziedzinach jak opakowania żywności, urządzenia medyczne oraz przewody i kable ze względu na ich nietoksyczne właściwości.