Jakie są zalety i wady dodawania hydrotalkitu do stabilizatorów wapniowo-cynkowych?

Hydrotalk jest niezbędnym surowcem do produkcji stabilizatorów wapniowo-cynkowych. Hydrotalk charakteryzuje się szczególną strukturą i właściwościami, a jego podstawowe właściwości to zasadowość i wieloporowatość, a także wyjątkowa i doskonała wydajność. Może on skutecznie absorbować chlorowodór uwalniany podczas degradacji PVC, spowalniać samokatalityczny efekt chlorowodoru w żywicy PVC oraz działać jako absorbent kwasów, co jest również znane jako stabilność termiczna. Jest powszechnie stosowany jako stabilizator termiczny.
Hydrotalk charakteryzuje się również dobrą przezroczystością, izolacją, odpornością na warunki atmosferyczne i przetwarzalnością. Nie jest zanieczyszczony siarczkami, jest nietoksyczny i może synergicznie współdziałać ze stabilizatorami cieplnymi, takimi jak mydło cynkowe i cyna organiczna. Jest to wysoce obiecujący rodzaj nietoksycznego pomocniczego stabilizatora cieplnego.
Hydrotalkit ma strukturę warstwową z dużym odstępem między warstwami wynoszącym 0,76-0,79 nm i dużą powierzchnią właściwą, co pozwala na pełną reakcję jego powierzchniowych grup hydroksylowych z chlorowodorem, co dobrze wpływa na stabilizatory.
Wadami hydrotalkitu są:
1. Pod względem początkowej bieli, hydrotalkit nie wpływa na poprawę początkowego zabarwienia PVC, ani samodzielnie, ani w synergii z systemem wapniowo-cynkowym. Po starzeniu w piecu o temperaturze 180°C, kolor próbki ma tendencję do czerwienienia.
2. Jeśli chodzi o stabilność czerwonego żaru Kongo, pojedyncze działanie hydrotalkitu może poprawić czas stabilności termicznej PVC, a wraz ze wzrostem dodanej ilości, czas stabilności termicznej PVC wykazuje tendencję wzrostową, ale wzrost ten nie jest znaczący.
3. Zastosowanie połączenia hydrotalcytu i systemu wapniowo-cynkowego jako stabilizatora termicznego znacząco wydłuża czas stabilności termicznej PVC, a także spełnia trend wydłużania czasu stabilności termicznej wraz ze wzrostem ilości dodawanego materiału. Dlatego wodorotlenki dihydroksymetali należy klasyfikować jako długoterminowe pomocnicze stabilizatory termiczne, które mogą skutecznie wydłużyć czas stabilności termicznej PVC. Dlatego hydrotalcyt jest jednym z ważnych surowców w procesie produkcji stabilizatorów wapniowo-cynkowych.